Właśnie widać, że starasz się prawie na siłę naśladować ich język... i właśnie to według mnie jest twoim podstawowym błędem - nie zrzynaj, nie bądź przewidywalna, bo przylgnie do Ciebie wizerunek grafomanki (nie zrozum mnie źle ), musisz stworzyć coś własnego nawet jeżeli inspirujesz się czymś. Jak przychodzą Ci do głowy tylko zdania żywcem wycięte z tych książek - idź spać, jutro "oczyścisz umysł - napiszesz coś wyjątkowego

czasami mam wrażenie jakby to gimnazjalistka pisała.

Tak się składa, że jestem w pierwszej gimnazjum. xDD

A zamiar był taki, aby fabuła skakała, zostawały lekkie niedopowiedzenia. Wtedy czytelnik chce więcej. Hym, inspiracja... Możliwe, że obie te autobiografię mają wpływ na to co piszę, gdyż obie przeczytałam i bardzo mi się spodobał w nich język.

Nie potrafię powiedzieć dlaczego, ale przeczytałem te 3 rozdziały, więc coś wciągającego w tym jest. Póki co trochę chaotyczne te wydarzenia, fabuła bardziej skacze niż płynie, a język to czasami bardzo brutalny, a czasami mam wrażenie jakby to gimnazjalistka pisała. Mimo to, wciągnęło mnie, więc pisz dalej, powodzenia.

Poza tym jest w porządku - dialogi nie męczą. Ja bym trochę bardziej pociągnął konwencję językową tam gdzie jest to na miejscu (tak jak to zrobiła na przykład Masłowska w "Wojnie...") - jak już bluzgasz i używasz slangu, to po całości , jak piszesz 'filozoficzne' części - jedziesz normalnie, tylko nie za bardzo uczenie, bo się z tego zrobi groteska...

Ogólnie to wszystko trzyma się kupy, ale za bardzo oscyluje. To wyżej, to tylko luźne sugestie - żeby nie było, że pcham się do cudzego dzieła Jak napiszesz i wydasz, to tak czy inaczej kupię i chętnie przeczytam. Życzę Ci powodzenia

Inspirowałeś się trochę biografiami Ozzy'ego i Lemmy'ego?

/Edit: Aha, i "godzina dwunasta po południu" to są dwa błędy językowe - jeden pleonazm "godzina dwunasta" i drugi "dwunasta po południu" - brak logiki.